ผู้อำนวยการสร้าง วิชา พูลวรลักษณ์
ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร ฉัฐภูมิ ขันติวิริยะ / จันทิมา เลียวศิริกุล
โปรดิวเซอร์ จันทิมา เลียวศิริกุล / มณฑล อารยางกูร
กำกับการแสดง โดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์
บทภาพยนตร์ โดย ยอร์ช -ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์
นำแสดงโดย
วรเวช ดานุวงศ์ (แดน) รับบท โน๊ต
ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข (โหน่ง ชะชะช่า) รับบท โจ
อภิญญา สกุลเจริญสุข (สายป่าน) รับบท เมย์
ศิตางศุ์ ปุณภพ (ปาย) รับบท อั้ม
รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ (ยิบโซ) รับบท นุ่น
ผดุง ทรงแสง (แจ๊ส ชวนชื่น) รับบท บอย
ศิรัฐ วิทยถาวรวงศ์ รับบท หนุ่ม
เจ๊ Wedding : จตุรงค์ พลบูรณ์
เลขาเจ้าของร้าน Wedding : นภดล ทรงแสง
ต๊อด : พงศ์เทพ อนุรัตน์
แม่โจ : ฉันทนา กิติยพันธ์
ผจก. โรงแรม : เอนก อินทจันทร์
เลขาผู้จัดการโรงแรม : วาสนา กังเจริญ
เทพธิดาพญามาร : แสงดาว ทรงแสง
ไทเพื่อนโจ : ชูเกียรติ เอี่ยมสุข,
ลิ้นจี่(เพื่อนเมย์) : เจริญพร อ่อนละม้าย
คนไข้หมายเลข 6 : อาคม ปรีดากุล
เรื่องย่อ
เช่นชีวิตสุดประหลาดของ “โน้ต”(แดน-วรเวช ดานุวงศ์)
หนุ่มที่สูญเสียความทรงจำบางส่วนไปและต้องเข้ารับการบำบัดพร้อมกับ
“โจ” (โหน่ง ชะชะช่า- ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข) เพื่อนสุดประหลาดที่บังเอิญโคจรมาเจอกัน
เพราะอาการจิตตก (กังวลเรื่องขี้ไม่ออก) รุมเล่นงาน
ทั้งคู่ได้รับคำแนะนำจากหมอ (ที่ประหลาดเหมือนกันเด๊ะ)
โดย“โน้ต”ต้องบำบัดด้วยวิธี ไปยังสถานที่เก่าๆ
ถ้าไม่หายขาดก็ควรใช้หัวกระแทกกับเสาแรงๆ (?!?)
ส่วน“โจ”ง่ายๆ คือหางานอดิเรกเบาๆ ทำในวันอากาศสบายๆ
จะได้ช่วยถ่ายคล่องยิ่งขึ้น ถ้าไม่เห็นผลละก็
เห็นทีต้องลงมือดีท็อกซ์หรือไม่ก็อาจต้องผ่าท้อง
เพื่อเอาขี้ออก (โอ้!!! คิดได้ไงเนี้ย)
ระหว่างที่คู่เกลออยู่ในขั้นตอนการบำบัด
เรื่องราวความรักของ “โน้ต” กับ 1 ใน 3 หญิงสาวที่เขาเคยเข้าไปพัวพัน
ก็แวบขึ้นมาในสมอง แต่แค่เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า “คนที่เขารักคือใคร” กันแน่
“อั้ม” (ปาย-ศิตางศุ์ ปุณภพ )
“นุ่น” (ยิปโซ- รมิตา มหาพฤกษพงศ์)
“เมย์”(สายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุข)
หรืออาจเป็น
“บอย” (แจ๊ส ชวนชื่น-ผดุง ทรงแสง)
ช่างทำผมซี้ปึ๊กของเขาเอง
ในขณะที่ “โน้ต” กำลังเข้าสู่วังวนของการรำลึกความทรงจำ
ฟาก “โจ” กลับสนุกกับการไล่จดคำคมจากคนที่เขาไปทำความรู้จัก
ซึ่งล้วนแต่ฟังแล้วจี๊ดใดนใจทั้งสิ้น
“ที่ๆ ดีก็มีคนเลวอยู่ได้ ในที่เลวๆ ก็อาจมีคนดีปนอยู่ได้เช่นกัน
เพราะฉะนั้นจงอย่าตามหาคนที่ดีพอ แต่ควรตามหาคนที่พอดี” (จี๊ดไหมละ!!!)
การฟื้นความทรงจำของ“โน้ต”ยังดำเนินต่อไป
โดยมี“โจ”คอยทำหน้าที่เพื่อนคู่คิดติดสอยห้อยตามตลอดเวลา
เอ...รึว่าคนนั้นของ “โน้ต” ที่แท้ก็คือ “โจ”
ใครกัน คือคนที่ “โน้ต” ตามหาอยู่
และใครกันที่จะทำให้ความทรงจำของเขาคืนสู่ปกติดั่งเดิม ใครกันๆๆๆ...?
คนที่ “โน๊ต” รัก หรือคนที่รัก “โน้ต” !?!
ที่มา
Thaicinema.com'ยอร์ช'คิดชื่อหนังแปลก'32ธันวา'ตั้งใจให้คนถาม ผู้กำกับยี่ห้อหนังฮา ต้นตำรับตำนานส่ายหน้า ยอร์ช-ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์
พร้อมลุยกำกับงานหนังเรื่องใหม่ล่าสุด “32 ธันวา” ของ ค่ายเอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ (M๓๙)
ซึ่งได้ แดน-วรเวช ดานุวงศ์ แพ็กคู่เรียกเสียงฮากับ โหน่ง ชะชะช่า
โดยเป็นเรื่องราวของ โน้ต (แดน) กับ โจ (โหน่ง) ที่ได้โคจรมาพบกัน
ในวันที่ทั้งคู่มาหาหมอ โน้ต เสียความทรงจำบางส่วนไป
ส่วน โจ มีอาการวิตกจริตคิด ว่าขี้ไม่ออก หมอถึงกุมขมับ
ความทรงจำ ที่หายไปของโน้ตก็คือเรื่องราวของความรักระหว่างเขากับหญิงสาว 1 ใน 3 คน
ปฏิบัติการตามล่าหาความทรงจำของเขาจึงเริ่มขึ้น
โดยที่มี เมย์ (สายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุข) น้องสาวต่างสายเลือด
เดินทางไปกับเขาด้วยตลอดเวลา โน้ตไม่แน่ใจว่าเธอ “คนที่เขารัก” คือใคร ?
ยอร์ช-ฤกษ์ชัย เปิดเผยที่มาของหนังชื่อแปลกนี้ว่า
“บอกชื่อหนังไปครั้งแรกคนเขาก็สงสัย ว่า “32 ธันวา” คืออะไร มาจากอะไร
จริง ๆ ผมก็ตั้งไว้ให้คนถามกันนั่นแหละ จริง ๆ แล้ว
มันคือวันพิเศษวันหนึ่งที่ไม่ได้มีในโลกนี้ ซึ่งในหนังเรื่องนี้มันมีวันนี้สำหรับใครบางคน
ที่มันเป็นวันที่พิเศษที่สุดในชีวิตของเขา นั่นคือสำหรับตัวเอกของเรื่อง
ผมก็เลยตั้งชื่อว่า “32 ธันวา” ครับ ผมเอาพล็อตไปคุยกับ พี่เอมี่ (จันทิมา เลียวศิริกุล)
และ อ๊อฟ-มณฑล ที่ค่ายนี้เขาบอกว่านี่มันเข้าข่ายหนังแนวคอมเมดี้เลิฟเลิฟนะเนี่ย
ฟังแล้วมันจั๊กจี้ดี ซึ่งถ้ามัน เลิฟเลิฟแค่นั้น ผมก็ว่ามันเฉย ๆ นะ
แล้วก็ถ้าหนังแนวคอมเมดี้พวกเราก็คุ้นชินกับมันอยู่แล้ว
แต่เมื่อเอามารวมกันแล้วผมว่านี่แหละ มันใช่เลย
เรื่องนี้จะมีเรื่องราวเป็นแกนเรื่องโดยมีมุก มีจังหวะ มีตัวละคร ที่มาช่วยสร้างสีสัน
ต่างจากงานที่ผ่านมาของผมนิดหน่อย ที่หนังเรื่องที่ผ่านมาจะสับกันยับเลย
ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร เล่นกันให้สุด ๆ ครับ เรื่องนี้จะมีความเนียนนุ่มนวลเจือ ๆ อยู่
แต่ในเรื่องของมุก ความขำเรื่องนั้นต้องมีแน่นอน
เพราะผมมีความคิดว่าความรักมันก็ทำให้อะไรบาง อย่างละมุนละไมมากขึ้น
เรื่องนี้ผมเขียนบทเองครับ ก็เลยจะรู้ทุกอย่าง ทุกแง่ทุกมุมที่เรามอง
ได้เอาความคิดเห็น แนวคิดไปใส่ไว้ในบท แต่ไม่ใช่ว่าเอาเรื่องราวของเราทั้งชีวิตหรือความรักของเราไปใส่นะ
แต่ว่าในทุกชีวิตของหนังในเรื่องนี้ ผมเคยเจอเองในชีวิตมาแล้วทั้งนั้น
บางเรื่องในบางฉากไม่ได้เกิดจากเราจริงโดยตรง
แต่ก็อาจจะเกิดกับเพื่อน เกิดจากพี่สาว น้องสาว น้อง ๆ ทำงานด้วยกันที่ออฟฟิศ
ผู้ชาย-ผู้หญิง ที่เรารู้จัก เรื่องนี้เป็นหนังเรื่องที่ 5 แล้ว ผมอยากให้คนดู
ซึ่งนอกจากขำแล้วผมอยากให้เขาอิ่มใจ ยิ้ม ๆ แล้วหันไปพูดกับคนข้าง ๆ ว่า
“เออว่ะ จริง แบบนี้แหละ” แล้วเรื่องนี้ได้แดนมารับบทโน้ต
ผมว่าแดนเป็นคนมีความสามารถ แสดงได้หลากหลายแบบไหนก็ได้
อย่างบางฉากที่ได้ถ่ายทำกันไปเขาทำได้ดีมาก ตัวละครของแดนเป็นคนหลุกหลิก
พูดจาเร็ว ๆ มือไม้ไม่ค่อยอยู่กับที่ การกำกับแดนเหมือนกับเรากดรีโมต
แล้วแดนก็เป็นอย่างนั้น ส่วนของโหน่งเป็นตัวละครที่เป็นการ์ตูนที่สุด
โลกสวยงาม ดูแล้วยิ้ม หัวเราะง่าย เป็นคนที่ชอบเสพคำคมจากคนอื่น ๆ ครับ
ผมว่า 2 คนนี้เมื่ออยู่ด้วยกัน เข้าฉากด้วยกัน เขามีอะไรที่คลิกกัน รับส่ง ดูแล้วลงตัวมาก”.